Grup kurulalı 5 yıl olmuş ve o önemli adam halen gruptaymış. Adı:
Maurice Deebank. Belki de Felt tarihinde ki en hisli ve en özel albüm bu. Gerçi Felt 20 yıllık tarihlerin de her daim leziz bir grup olmayı başarmış ama
Maurice Deebank bu albümden 2 yıl sonrası grubu terk etmiş ve solo işlerine kafayı yormayı başlamasıyla, Felt'in müzikal anlayışı da hafiften değişimlere uğramış bana göre. Zaten
Maurice Deebank solo albümün de yaptığı enfeslikleri hissettiğim günden beri ayrı bir güzelim.. Onlarca insanı ve müzik projesini etkilişim altında bırakan Felt, aslında Indie piyasında hiç bir zaman şaşalı bir çıkış yapamamış ki, çok fazla bileni de yok diyebilirim. Underground hiç değiller tabii de, Indie severlerin el üstünde tuttuğu bir proje de olmadığı kesin.
Her şeye rağmen Felt bilmem kaç albümü bizlere bırakıp tarihe karışsada, bunlarla yetinmenin özelliğini üstümüze alınmalıyız. Felt'in benim için özel olduğunu da yazmama herhalde hiç gerek yok. Basitliklerle dolu koca bir dünya.. Devam ediyorum.. devam edelim.
Photo: Tributo a Lupo Manaro
Felt - The Splendour Of Fear (1984)
Label: Cherry Red Records
"Red Indians" (1:56)
"The World Is As Soft As Lace" (4:19)
"The Optimist and the Poet" (7:54)
"Mexican Bandits" (3:51)
"The Stagnant Pool" (8:29)
"A Preacher in New England" (4:18)
