0 com

...And You Will Know Us by the Trail of Dead - Source Tags & Codes


At The Drive-In , Sonic Youth , Mogwai gibi grupları seven insanları mutlu edebilecek, Indie Rock, Noise Rock, Post Rock topluluğu ...And You Will Know Us by the Trail of Dead 'in 2002 yılı çıkışlı Source Tags & Codes albümü.

Source Tags & Codes

1-It Was There That I Saw You
2-Another Morning Stoner
3-Baudelaire
4-Homage
5-How Near How Far
6-Heart in the Hand of the Matter
7-Monsoon
8-Days of Being Wild
9-Relative Ways
10-After the Laughter
11-Source Tags and Codes
Not: Albüm orjinal Cd den eklenmiştir.
0 com

Ychorus Vol. 5


Aniden gelen 16 güzellik..

2 com

Kısa Film

0 com

Gene - Drawn To the Deep End


Brit Rock topluluğu Gene , 1997 yılında çıkardığı Drawn To The Deep End albümünü, Orjinal CD formatından kayıt edip, bloga ekledik.

the Dears'den sonra en fazla Morrissey tadı veren Vokal Martin Rossiter'ın yanı sıra Steve Mason (Gitar) Kevin Miles (Bass) Matt James (Davul) olarak 1993 yılında kurulmuştur. Daha fazla bilgiye ulaşmakta, albümü indirmekte size kalmış..

1995 Olympian
1996 To See The Lights
1997 Drawn To The Deep End
1999 Revelations
2000 Rising For Sunset
2001 As Good As It Gets: The Best Of
2001 Libertine
2006 The Collection
2006 The John Peel Sessions


6 com

"Placebo Tribute Party" muhabbeti..


Günlerdir buradan duyurusunu yaptığımız ve bizimde beklediğimiz konser günü nihayet gelmişti. Duyumlarıma göre Ruh Kanseri adlı grubun ilk konseriydi bu. Bu yüzden beklentilerim pek yüksek değildi elbet, ama yinede eski günlerin hatrına giriver koynuma stili bir durumumda söz konusuydu. Tanıtımını yaptığımız afişte bilindiği üzere 18:00 yazıyordu, bizde kendimizi o saate göre ayarlamıştık 4 arkadaş, ama mekanın önünden şöyle bir geçelim adasıyla yürürken gördüğümüz afiş üzerinde 17:00 yazması beni bir yandan afallatıp bir yandan sevindirmişti. Malum evimize erken gidip, insanlardan uzak bir ortamda müzik dinlemeye daha erken bir şekilde devam edicektim, güzeldi..

Mekana girdiğimizde ilk dikkatimizi çeken şeyin saatlerimizin 17:00 olduğunu gösterdiği halde Soundcheck muhabbetini daha yeni başlamasıydı! Gerçi bu normal bir şeydi, çünki hangi konser zamanında başladı ki sorusunu akıllarımıza geliveriyordu. 1 saatten fazla süren Soundcheck sonrası topluluğun heyecanlı halleriyle konser başladı. Genel anlamda son albüm olan Meds albümü ağırlıklı bir Setlist hazırlamıştı topluluk ve bu bizi üzmüştü eski Placebo albümlerini sevenler olaraktan. Vokal'istin Brian Molko tadı yüksek ses tonu sanırım, konser sonrası hafızalarımızda en fazla yer edinen unsur oldu. Hepimizinde yüksek not verdiği vokal dışında, enstrumanlarını çalmaya çalışan grup üyelerine değinicek olursak.. İlk konserlerinin olduğu fazladan belliydi. Davul'cularının hararetli bir şekilde davula abanmasıyla çıkan ve kaos ortamını andıran ses oluşumu, biz dahil hepimizin rahatsız olmasına sebeb olduğu yetmiyormuş gibi, enstruman hakimiyetleri, yeni bir grup oldukları ve ilk konserleri olduğu için düşüktü. Enstrumanlar resmen birbirine karışıyordu zaman zaman ve bu durumdan rahatsız olan kitle yavaş yavaş mekanı tertketmek zorunda kaldı. Bu duruma fazladan çok üzülen grup elemanlarının yüzündne düşen bin parça olduğu halde devam edebilmeleri güzeldi. Vokal'in suratından düşen bunların hepsi bir karabasan olmalı şeklindeki yüz ifadesi bizi bizden aldı. Bir ara dayanamayıp sahneye atlayıp moral veresim geldi : ) çünki gerçekten iyi söylüyordu. Brian Molko tadı çok yüksek olan vokalin kısa bir ara veriyoruz demesiyle başlayan Placebo kayıtlarını bilgisayardan seçip çalmaya çalışan elemanın belliki çok acaip bir Placebo anlayışı vardı. Misal.. topluluğun en popüler kayıtlarından biri olan Bitter End sonrası, en öne çıkmayan kayıtlarından biri olan ve 1996 çıkışlı ilk albümlerinin kapanış şarkısı olan Swallow çalması ve bilgisayar başına gelipte kayıtları karıştıran insan sayısını cidden hesaplayamadım. Resmen yol geçen hanı stili olan bilgisayar başına daha fazla bakmamaya çalışıp konserin tekrar başlamasını bekledim. Tekrardan sahneye çıkan grup üyeleri ve mekanı yarı yarıya boşaltıp giden dinleyiciler sonrası bilmediğimiz bir şarkıyla irkildik. Çünki bu bir Placebo şarkısı değildi ve Brutal vokal duyuyorduk : ) konser boyunca en fazla alkışı alan şarkıda bu oldu ve bu şarkının System Of A Down grubunun söylediğini duydum, şarkı bitiminden sonra,mekandan yükselen insan sesleriyle..

Gitar'istin çalış tekniğinden anlamakta zorlandığımız şarkının introsu I Know olduğunu son anda kavrayıp dikkatle dinlerken vokal olarakta back vokal olan bayan arkadaş mikrofon başına geçti. Akor geçişlerinde baya zorlanan gitar'istin yanı sıra Klavye olayını çalan arkadaşın çok da Placebo dinlediğini düşünmüyorduk. Her şeye rağmen devam eden grup üyeleri ve sanırım onların arkadaşlarından oluşan dinleyici kitlesiyle Home konser tadında bir durum yaşıyorduk. Cover olarak birde Muse patlatan grupta Back Vokal diye tabir ettikleri bayan arkadaşlarının ses tonunun tiz olmasıyla beraberinde gelen, yine kaosu andıran ses karmaşasını ilk bölümde dinlediğimizi yazmayı unuttum bir an. Değinmeden geçemiycem şarkı bittikten sonra giden dinleyici sayısı gayet fazlaydı ve davul'dan inanması güç yüksek bir ses çıkıyordu. 2. bölümde bu sorun halloldu ama gidenler geri gelmedi tabii. Birde malum Pixies coverının ardından tekrardan Meds albümünden kayıtlar çalındı.

Çok fazla çalışmaya sanırım grubun zamanı yetmemiş olucaktı ki, bize göre iyi çaldıkları tek şarkı olan 2004 çıkışlı Sleeping With Ghosts albümünden olan Protect Me From What I Want şarkısı konser sonunda tekrardan çalınıp 2. defa dinlemiş olmamıza rağmen daha iyi bir tad verdi. Yine bu tip bir etkinliğin İzmir'de olması güzeldi ve biz eğlendiğimizi mekanı terkettikten sonra anlayabildik : ) Tebrik etmek adına vokal'istin yanına gidip 2 çift laf ettim. Ha bu arada Bass gitarı çalan arkadaşda vokal'den sonra bize göre en iyi 2. elemandı.

Eveeet, bir konser daha böylelikle hafızalarımızda kalıp, arada konuşabiliceğimiz bir anı oldu. Ruh Kanseri ismini seçen arkadaşlara başarılar dilediğimizi ekleyip, önümüzdeki günlerde çok daha iyi bir performans göstericeklerine inanıyoruz..
Bol çalışmalar.
Not: Yazıyı yazarken Joy Division - Permanent albümünü dinledim.

.

.

Öpücük